Zo rekent HeatLoss Pro het warmteverlies

Nieuwe projecten volgen EN 12831-1:2017, de Europese norm voor de ontwerpwarmtelast, met de Britse, Duitse of Franse regels waar die gelden. Hier staat elke stap, waar de getallen vandaan komen, en wat de berekening niet doet.

Welke regels een project gebruikt

Een nieuw project krijgt de regels van de taal waarin je het begint. Je kunt de regels, en elke waarde hieronder, aanpassen in de kaart Huis.

De luchtdichtheid is een standaardwaarde voor een huis dat niet gemeten is; vul de uitkomst van een blowerdoortest in als je die hebt. De Nederlandse, Belgische en Franse nationale bijlagen (zoals ISSO 51) zitten er niet in: die projecten gebruiken de standaardwaarden van EN 12831-1 zelf. Met de Franse regels zet de keuze van het departement de ontwerpbuitentemperatuur op de basistemperatuur tot 200 m, uit NF P 52-612/CN; boven 200 m of aan zee vul je de gecorrigeerde waarde in.

Stap voor stap

1. De ontwerptemperaturen

Buiten de ontwerp-buitentemperatuur van de plek. Binnen volgt de temperatuur van elke ruimte uit het type ruimte: met de Britse regels 21 °C in woonkamers, 18 °C in slaapkamers en 22 °C in badkamers (vanaf 2007 overal 21 °C behalve badkamers); met de Duitse regels 20 °C en 24 °C in badkamers.

2. Muren, ramen en daken

De oppervlakken komen uit de tekening. Een raam laat de muur erboven en eronder over met de U-waarde van die muur. Met de Britse regels zijn de muren van een verdieping met een verdieping erboven 0,25 m hoger, voor de vloer ertussen.

3. Vloeren op de grond

Een vloer op de grond verliest warmte aan de grond, die ongeveer de jaargemiddelde buitentemperatuur heeft. HeatLoss Pro neemt de equivalente U-waarde van de vloer uit EN ISO 13370, met de eigen karakteristieke maat B′ = A / (0,5 × P) van de ruimte, waarbij P de lengte van haar buitenmuren is, en vermenigvuldigt het verschil met 1,45 voor de schommeling over het jaar (nog eens 1,15 bij ondiep grondwater). Een vloer boven een geventileerde kruipruimte gebruikt de formule van EN ISO 13370 daarvoor, naar de ontwerp-buitentemperatuur.

4. Woningscheidende muren

Een muur die je deelt met het huis ernaast verliest warmte naar de temperatuur van de buren uit de tabel hierboven, niet naar buiten.

5. Warmte tussen ruimtes

Een badkamer van 22 °C naast een slaapkamer van 18 °C verliest warmte door de muur ertussen. De last van elke ruimte telt wat ze verliest aan koudere ruimtes en wat ze krijgt van warmere, zodat haar radiator groot genoeg is ook als de ruimte ernaast koeler is. Voor het huis als geheel valt dat tegen elkaar weg.

6. Lucht

f_qv is het deel van de lekkage dat op een winderige dag binnenkomt: 0,05 bij normale beschutting, 0,07 voor een vrijstaand huis in de wind en 0,03 voor een beschut huis. Een ruimte zonder buitenmuur heeft geen van beide. Met balansventilatie met warmteterugwinning telt de lucht van het toestel alleen voor het deel dat het niet terugwint.

7. Het huis en de warmtepomp

Het huis telt de lekkage één keer en de helft van de minimale verse lucht van de ruimtes, zoals EN 12831-1 dat doet, dus de warmtelast is kleiner dan de ruimtes bij elkaar opgeteld. Radiatoren en vloerverwarming worden berekend op de ruimtes; de warmtepomp op het huis, met het vermogen bij de ontwerptemperatuur uit zijn eigen datasheet bij die temperatuur, nooit met een algemene vermindering.

Wat de Britse regels aan het rapport toevoegen

• De ontwerpinformatie die MIS 3005-D 3.8.1 de installateur vóór de installatie laat geven: het warmwatervat en de opwarmtijd, legionellapreventie, bemetering en de SCoP.
• Het dagelijkse warm water: 45 liter per persoon, minstens het aantal slaapkamers plus één.
• De prestatieschatting van MCS 031, uit de graaddagen van het postcodegebied (of je eigen) en de SPF die je invult uit de Heat Emitter Guide.
• De geluidscontrole van MCS 020 a) voor de buitenunit, tegen de grens van 37 dB(A).

Wat de Duitse regels aan het rapport toevoegen

De gegevens die het VdZ-formulier voor waterzijdig inregelen (methode B) vraagt: de warmtelast van elke ruimte en van het huis, de aanvoertemperatuur, het debiet van elk afgiftelichaam en de instelling van de voetventielen, allemaal uit dezelfde tekening.

Wat de Franse regels aan het rapport toevoegen

De dimensioneringsnota (note de dimensionnement) die de Franse CEE-fiches BAR-TH-171 en BAR-TH-172 vragen: het warmteverlies bij de basistemperatuur voor de ruimtes die de verwarming bedient, de toepassing van de warmtepomp (lage, of midden- en hoge temperatuur) en het vermogen van elke warmtepomp bij die temperatuur volgens zijn eigen datablad, tegenover dat warmteverlies. Met regels voor de RGE-erkenning van de installateur, de klant, de datum en de handtekening: de installateur ondertekent ze en geeft ze aan de klant.

Wat het niet doet

• Het is geen door MCS goedgekeurde tool, en de uitkomsten zijn geen gecertificeerde berekening.
• Geen extra toeslag voor ruimtes hoger dan 4 m, waar warme lucht zich onder het plafond verzamelt.
• Geen opwarmtoeslag voor verwarming die 's nachts uitgaat.
• Schoorstenen, rookgasafvoeren en afzuigventilatoren worden niet als aparte luchtstromen ingevoerd.
• De Nederlandse, Belgische en Franse nationale bijlagen zitten er niet in.

Waartegen het getoetst is

De methode geeft een gepubliceerd rekenvoorbeeld van de DIN/TS 12831-1 binnen 1% (907 W tegen 912 W via de constructie, 207 W tegen 208 W voor de lucht), en de rekenvoorbeelden van MCS 031 en MCS 020 precies. De formules zijn ook vergeleken met Heaty, een opensource-uitwerking van EN 12831-1: dezelfde luchtformules en standaardwaarden, en vloeren op de grond binnen 5–10% (Heaty gebruikt een benaderingskromme waar HeatLoss Pro de formule van EN ISO 13370 gebruikt).

Eerder opgeslagen projecten

Een project dat is opgeslagen voordat HeatLoss Pro EN 12831-1 gebruikte, houdt de vereenvoudigde methode waarmee het berekend is (U × A × ΔT, plus 0,33 × n × V × ΔT voor de lucht), dus de uitkomsten veranderen niet. In de HeatLoss Pro designer is tekenen gratis; een berekening met het volledige rapport kost €1.

Veelgestelde vragen

Meer gidsen